พลายแคนพนาจร

    เมื่อครั้งที่ใจกำลังสับสน การเสียสละ การห่างไกลคนรัก ครอบครัว เพื่อสิ่งที่ดี ความก้าวหน้า ของคนที่รักและครอบครัว นับเป็นเรื่องที่ยากลำบากเมื่อครั้งที่จิตใจมิเคยได้รับบททดสอบที่ยากแสนเข็ญ เป็นก้าวย่างที่ไม่มั่นใจ ความรู้สึก ความคิด จิตใจ พร้อมที่จะแยกกันไปคนละด้าน
    เมื่อครั้งตัดสินใจ ผ่านความคิดเชิงบวก เมื่อเวลาล่วงผ่าน การก้าวข้ามอุปสรรคค่อยๆ ง่ายขึ้นไปทุกที จนเข้าใจถึงจิตใจตนเองอย่างแท้จริง  เพียงแต่จิตใจของตนได้รู้ซึ้งและยอมรับการก้าวผ่าน ยังต้องถ่ายทอดไปยังจิตใจคนที่่เรารักด้วย จึงจะสามารถก้าวผ่านอุปสรรคไปอย่างง่ายดายและรวดเร็ว

    วันนี้ ได้เดินมาถึงอุปสรรคที่ยากเข็ญ ยืนต่อหน้าเครื่องกีดขวางชิ้นสุดท้ายหลังจากก้าวผ่านมาแล้วหันกลับไปมอง  แล้วเราต้องพร้อมที่จะหันหน้าเข้าหาอุปสรรคในก้าวย่างถัดไปจากนี้ มองไปยังจุดหมายที่จะก้าวไป พร้อมกำลังใจที่เต็มเปี่ยม ก้าวต่อไป ก้าวต่อไป

      ดำเินิน เรื่องราว ตามปกติ      เช้าไปเย็นกลับจากทำงานไม่เปลี่ยน  ทุ่มแรง กายใจ ลุล่วง เย็นค้างคาแบกกลับ ภาระ เพื่อจุดมุ่งหมาย อุดมการณ์

     ดำเนิน เรื่องราว ตามปกติ      งานสำเร็จ คนสำราญ มานานช้า   ใจล่องลอยฟูฟ่อง ภูมิใจเกียรติข้าราชการ

     ดำเินินตามเรื่องราวกลับไม่ปกติ  งานสำเร็จพัก กลับผิด ว่าเบียดบังเวลา  ทำดีอย่างท้อถอย

     คือเรื่องราวปกติ คนธรรมดา มีคนรัก มีคนชัง  รู้ทันความคิดตน ก็เพียงพอ ที่จะไม่เป็นทุกข์ เข้าใจโลก เข้าลึกถึงหลักแห่งธรรม

(ตอบ)   วันนี้ พ่อยังทำงาน      ยังกลับบ้าน ไปกอดไม่ได้    หนูเป็นเด็กดีนะ เป็นคนเก่ง ไม่ร้องไห้

คิดถึงจ้า พ่อคิดถึงหนูจ๊ะ กลับไปพ่อจะซื้อตุ๊กตาให้   พ่อไม่ได้ร้องไห้  หนูก็ไม่ต้องร้องนะ เด็กดี

       พ่อทำงานเสร็จ แล้วจะนั่งรถไฟ    ฉึกฉัก ฉึกฉัก กลับไปทันที

เราจะได้กลับไปอยู่พร้อมหน้าก่อนสิ้นปีนี้   พ่อมีของขวัญ เป็นตุ๊กตาสี ชมพู

               มีจากกัน มีอำลา    มี..มา มีจากไป
      มีอำลา มีอาลัย             แต่หัวใจ บ่ จากกัน
      ยิ้มก่อนจาก ฝากอาลัย    แทนน้ำใจ เคยผูกพัน 
      ยิ้มเพื่อสู้ อยู่เพื่อฝัน        สายสัมพันธ์ ยังผูกใจ
      มีคำไหน ที่เคยได้ล่วงเกิน     โดยบังเอิญหรือว่าที่ได้ตั้งใจ 
      ขอโทษที ขอโทษที ที่เป็นไป     ขออภัยไว้ทุกสิ่ง
            โดยแท้จริง ไม่ได้เจตนา ภาพความหลัง ยังฝังตรึงอุรา คำสัญญา ยังจดจำ                 
     ยิ้มก่อนจาก ฝากอำลา...

 แว่วเสียงบทเพลงแห่งการอำลามาแต่ไกล บรรยากาศเหมือนกับ การจัดงานเลี้ยงแบบชาวบ้านแบบเรียบง่ายที่หลังจากงานสิ้นสุดลงแล้ว คนที่ทำงานร่วมกันมาต่างนั่งนิ่งคนละมุม รอบกองไฟ ที่รี่ลงเหลือเพียงถ่านกับเปลวไฟสีส้มเพียงเล็กน้อย คงใกล้เวลาที่เราจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัวแล้วนึกถึงตอนที่ยังมีความคิดแบบเสียสละอุทิศตน มีอุดมการณ์แน่วแน่  แต่ในวันที่เรามีภาระมากมายที่ต้องรับผิดชอบเมื่อกลับไปมองย้อนหลังภาพเหล่านั้นในใจยังคิดคร่ำครวญ เป็นจุดให้เราคิด เลือก ที่จะก้าวไปกับตัวเอง หรือจะกลับไปพยุงซ่อมแซมในส่วนที่สังคมยังขาด

มาแล้ว หนังสือภาพ ต่าย อรทัย “หมอลำดอกหญ้า” ในที่สุดก็มีจนได้ รวมภาพเบื้องหลังการถ่ายทำอัลบั้มชุดพิเศษ “หมอลำดอกหญ้า” ซึมซับบรรยากาศ “ลำอ้อน ฟ้อนงาม วัฒนธรรมสองฝั่งโขง”
หลังจากที่เคยเขียนว่าเสียดาภาพสวยๆ จากเพลงอัลบั้มนี้ ในที่สุดก็มีออกมาจนได้ (ออกมานานแล้ว)ไอ้เราก็เพิ่งรู้55 เอาเป็นว่าหามาเก็บไว้ดีกว่า

ที่มา(ให้เครดิตเขามากๆ) : http://www.orathaiclub.net/